Οι Μεγαλύτερες Προκλήσεις για την Ελληνική Βιομηχανική Παραγωγή

Μέσα από δυσκολίες και προκλήσεις, ο ελληνικός βιομηχανικός κόσμος καλείται να αντεπεξέλθει και να αντιμετωπίσει τη δύσκολη κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η χώρα με αισιοδοξία. Ωστόσο, το πλήγμα που έχει δεχθεί η οικονομία φαίνεται να πλανάται παντού. Γι’ αυτό και είναι απαραίτητο να σταθεί το κράτος αρωγός στις ιδιωτικές πρωτοβουλίες, με σκοπό την αναβάθμιση των συνθηκών και την ενίσχυση των προοπτικών ανάπτυξης στη χώρα.

Ας δούμε όμως ποιες είναι οι μεγαλύτερες προκλήσεις που καλείται να αντιμετωπίση η ελληνική βιομηχανική παραγωγή. Σαφώς και δεν είναι μόνο αυτές, αλλά αιτιολογούν σε μεγάλο βαθμό τη γενικότερη εικόνα.

Πρώτα απ’ όλα, η βαριά φορολόγηση και οι οικονομικές απαιτήσεις εκ μέρους του κράτους παρουσιάζονται ως τροχοπέδη στην ανάπτυξη της βιομηχανίας. Πολύ συχνά οι επιχειρήσεις στην Ελλάδα βάζουν λουκέτο και κλείνουν, μη μπορώντας να αντεπεξέλθουν στα υπέρογκα ποσά που οφείλουν στο κράτος. Η φορολογία είναι ιδιαίτερα υψηλή, γεγονός που ωθεί αρκετούς βιομηχάνους να στρέφουν το βλέμμα τους σε άλλες επιλογές.

Η μεταφορά της έδρας ή και της επιχείρησης συνολικά σε κάποια άλληχώρα δεν είναι μάλιστα η εξαίρεση, αλλά ο κανόνας. Για να μειώσει τα έξοδά της μια επιχείρηση πρέπει να ανακαλύψει διαφορετικούς τρόπους αντιμετώπισης και μία από αυτές είναι η “μετανάστευση”. Το φαινόμενο ενισχύεται από τη χαμηλή φορολογία και τα προνόμια που προσφέρουν οι γειτονικές χώρες, με σκοπό να δελεάσουν ακόμη περισσότερο επιχειρηματίες από την Ελλάδα.

Επιπλέον, η πενιχρή χρηματοδότηση μέσω των τραπεζών αποτελεί ένα μεγάλο πρόβλημα για το βιομηχανικό κόσμο στη χώρα. Μία επιχείρηση εξαρτάται από τα δικά της κεφάλαια, αλλά είναι συνήθης τακτική να επεκτείνει τον κύκλο εργασιών της μέσα από την κατάλληλη χρηματοδότηση. Δεν είναι εφικτή η διαρκής στήριξη της επιχείρησης από τα δικά της κεφάλαια και μόνο. Εδώ μπαίνει ο ρόλος των τραπεζών. Μέσα από τον λογικό δανεισμό, υπάρχει η δυνατότητα να αντιμετωπίζονται τυχόν δύσκολες περίοδοι ή χρονικές στιγμές με μικρότερη οικονομική ευχέρεια.

Εκτός από όλα τα προναφερθέντα, σίγουρα τα capital controls έπαιξαν σημαντικό ρόλο και μάλιστα αρνητικά στον ελληνικό βιομηχανικό κόσμο. Οι περιορισμοί των κεφαλαίων έκαναν αρκετές φορές τις εισαγωγές πρώτων υλών και άλλων προϊόντων ανέφικτες. Ως αποτέλεσμα, η παραγωγή σε πολλές περιπτώσεις σταμάτησε ή μειώθηκε αισθητά. Πώς μπορεί μία επιχείρηση να συνεχίσει το έργο της, όταν δεν έχει τη δυνατότητα να προμηθεύεται με τα αναγκαία υλικά για να το κάνει; Αυτός ο φαύλος κύκλος λοιπόν κάνει τις επιχειρήσεις να μειώνουν τον τζίρο τους και κατ’ επέκταση να μην έχουν όσα έσοδα ανέμεναν. Οι συνέπειες αυτών των πρακτικών φαίνονται και από την αδυναμία πολλών επιχειρήσεων να πληρώσουν όσα οφείλουν στο κράτος.

Τέλος, αξίζει να σημειωθεί ότι οι ελληνικές επιχειρήσεις έχουν να αντιμετωπίσουν μία ακόμη πρόκληση σε διεθνές επίπεδο. Το κλίμα αβεβαιότητας που καλλιεργούταν όλα αυτά τα χρόνια έχει αντίκτυπο στη συχνή αμφισβήτηση εκ μέρους διεθνών επιχειρήσεων. Αν η οικονομική κατάσταση σε μία χώρα δεν είναι σταθερή και δεν μπορεί να προβλεφθεί η πορεία της στο μέλλον, τότε πώς να συνάψει κάποιος μακροπρόθεσμες συμφωνίες;

Αν και υπάρχουν αρκετά εμπόδια που οφείλει ο βιομηχανικός κόσμο να υπερπηδήσει, εντούτοις τα δείγματα στην αγορά είναι θετικά και στο μέλλον προβλέπονται ακόμη καλύτερα. Δύναμη, επιμονή, συγκέντρωση στον στόχο και αισιοδοξία αποτελούν κλειδιά για την επιτυχία!